گاهی وقتا نباید باشی ولی هستی...
گاهیی تنهایی هستی گاهی تصمیم میگیری که تنهایی نباشی...
گاهی دوس داری ضمایرت همشون جمع باشن...مثلا دوم شخص جمع
#ما
ما بودن بدون من بودن چقد معنا داره نمیدونم اما #ما بودن معمولا در طی زمان معنای خودشو از دست میده و همیشه اونی که تو رو #ما کرده مقصره...
اگه به ما بودن عادت کنی همیشه دنبال ما بودنی و با اشخاص متفاوت میشی #ما
به این #ما میگن مایی که فرق نداره با کیه فقط بار #ما بودنو به دوش میکشیم و گهگاهی #ما هامونو عوض میکنیم...
ولی درستش اینه که همه تنهان حتی وقتی که در اوج #ما بودن هستن به فکر خودشونن و میگن #من ...
خودخواهی در اصل بد نیس ولی درک نکردن #من بده چون تا #من نشدیم #ما نمیشویم.
#ما بودن با درک #من بودن هم معنا داره ....#من ها # ما هارو میسازن ...#من ساختن راه # ما ساختنه.
#پیام_اخلاقی
برچسب: دوم شخص جمع,ضمیر دوم شخص جمع,ضمیر ملکی دوم شخص جمع,
نویسنده: نگار سامانی